Ik doe het (me)zelf (aan)

Mijn eigen koning worden III

Gisteravond genoot ik van de cd 'the bends' van Radiohead. Typisch muziek die ik niet vaak luister, maar als ik dat doe, geniet ik er ook echt van. Eén nummer trof me speciaal: Just. En het ging me om de tekst: "you do it to yourself, you do, and that's what really hurts. You do it to yourself, just you, you and no-one else, you do it to yourself."

We (ik!) zijn geneigd om altijd eerst naar anderen te kijken, naar de omstandigheden, als dingen in ons leven niet gaan zoals we vinden dat ze moeten gaan. Als hij niet altijd te laat kwam, dan zou ik nooit zo gestressed zijn...Als de winter niet zo lang duurde, zou ik me al lang fitter voelen...En zo kunnen we allemaal onze eigen voorbeelden bedenken. We voelen ons gestrest, niet fit, kortom niet zoals we ons willen voelen, vanwege externe factoren. Of zien we nu toch niet iets heel belangrijks over het hoofd...?!

Wie 'beslist' eigenlijk om gestrest, niet fit, etc te zijn? Wat mij helpt in dit soort omstandigheden, is mezelf de vraag te stellen: zou mijn buurvrouw in mijn plek ook zo reageren? Meestal is het (toch wel ontluisterende) antwoord ontkennend. Wat dus betekent dat het aan mijzelf ligt. Kennelijk beslis ik zelf hoe ik reageer! Au...you do it to yourself, and that really hurts!

Ik vind dit ook een onderdeel van het koning worden, het 'knopje' te vinden waarmee je je reacties en je gevoelens kunt beïnvloeden. En dan bedoel ik zeker niet dat alle emoties dan maar weggemoffeld moeten worden! Soms is het nodig even goed te voelen dat er boosheid, verdriet of wat dan ook is. Dat is ook het luisteren naar jezelf, waar ik het gisteren over had. De kunst is te zien en te accepteren dat deze gevoelens er zijn, hoe deze een plek te geven en wat er mee te doen.

De basis

Mijn eigen koning worden II

 

Na de aftrap van gisteren vond ik het vandaag opeens wel een heel ambitieus plan, elke dag iets schrijven over 'mijn eigen koning worden'...Maar, bedacht ik me toen, om iets te leren moet je zo vaak mogelijk oefenen. Sterker nog, ik heb uit verschillende richtingen gehoord dat het 4 tot 6 weken duurt voordat iets in je gewoontelichaam komt. Dus aan de bak!

En om mezelf niet meteen een hoog doel te stellen, vond ik het voor vandaag ook prima om meteen daad bij het woord te voegen en uit te gaan zoeken hoe ik een blog maak. De basis is ook heel belangrijk, dat vergeet ik nog wel eens, in mijn ongeduld naar resultaat. En die basis is vaak niet zichtbaar, op het eerste gezicht. Een mooie mix dus om een basis te maken die ook zichtbaar is, haha, met behulp van blogger.com. Binnen no time -ook fijn voor mij en voor mijn gezin- had ik alles uitgezocht en stond mijn eerste blog online, yes! Dat gaf energie!

Eigenlijk vond ik dit alles al voldoende leerstof voor mijn koningsblog van vandaag, maar ik kreeg er nog een mooi toetje bij. Ik had gereageerd op een tweet over de mooie film 'as it is in heaven' en kreeg als reactie de tip over een boekje dat dieper op de film ingaat; "Geen ellenlange analyses, of diepgaande beschrijvingen. Laat de film en de rake, korte beschrijvingen van de auteur hun werk doen. Durf eens net iets verder te kijken dan je vaste patronen. Maak kennis met de personages uit de film, die allemaal een stukje van jezelf vertegenwoordigen en luister nu eens echt naar je zelf."
Kijk, die kwam goed binnen, nu gaan we goed op pad!

Het koning worden heeft voor mij te maken met het ontdekken wie ik ben, welke talenten ik meebreng, wat ik te leren heb op deze wereld in dit lichaam en wat ik daarmee kan bijdragen aan de ontwikkeling van deze zelfde wereld.
Veel praten, snel een mening hebben, dat zijn talenten die volop aangemoedigd worden in onze maatschappij. We vergeten echter vaak dat het nog belangrijker is om goed te luisteren....naar anderen, maar vooral ook naar onszelf, naar mijzelf dus. Goed beschouwd is dat ook de basis voor het koningschap! Zo is het kringetje voor vandaag mooi rond. En een mooie opdracht om de komende tijd meer aandacht aan het luisteren naar mezelf (en natuurlijk ook naar anderen) te geven.

Koning worden, de aftrap

Mijn eigen koning worden

Vandaag op Twitter gelezen over een toespraak van Ghandi dat onze grootsheid niet zit in het veranderen van de wereld maar in het veranderen van onszelf.
Ik moest meteen denken aan het initiatief van Manfred van Doorn over een briefing voor de koning, een oproep aan WA om waarlijk koning te worden en tegelijk een oproep voor het hele volk in mijn beleving, om koning over onszelf te worden.

Dit is een proces, en opeens wist ik hoe ik het ga aanpakken: vanaf vandaag, de dag dat WA is gekroond als koning, ga ik elke dag een stukje tekst schrijven dat refereert aan het onderwerp 'koning worden'.

Als inspiratie pak ik alles wat op een dag voorbij komt, van de dagelijkse routine met het gezin, werk, tot aan de intuïtieve momenten en inzichten van bovenaf.
Mijn doel is dit een jaar, 365 dagen, te doen, en zo dichter bij mijzelf te komen. Een tweede doel is om anderen er deelgenoot van te maken, voor wie dat wil, door er een weblog van te gaan maken. Zo hoop ik anderen te inspireren, zoals ikzelf ook door anderen ben geïnspireerd; een continu proces, los van tijd en plaats.
Dit was de aftrap!